UGLAVNOM BUDALU

/jedna bedara,
počast iznimcima/



Kada bi mogli
pogledati
iza kulisa
barem na tren
možda bi se smijali
možda plakali
možda glavom
u zid udarali ...

Kada bi mogli
vidjeti suptilne
zakone uma
koji nas vezuju ...
kada bi mogli
sagledati sve mračne
i dekadentne misli
koje nas
primitiviziraju ...

Možda bi vrištali
od straha ili
drhtali od slabosti ...
kada bi shvatili
kako zakoni sudbine
precizno funkcioniraju ...
možda bi plakali ...
možda glavom
u zid udarali ...

***

Pravimo se važni
ali
slabi smo
i lažni ...
malo kad
u orginalu
igramo sporednu ulogu
- uglavnom budalu ...

Sve to traje
točno koliko treba
sve je to
točno kako je ...
samo poneki
vrlo rijetki
ne drmaju se po
ustaljenom ciklusu
samo poneki
svjetlonosci
smiju se
karmičkom cirkusu ...

Svi ostali
rezani su i mjereni
u meljaoni vremena
od oka
ali u milimetar
precizno ...
zub za zub
glavu za glavu
bijes za bijes ...
i nitko
ne može pobjeći ...
niti se izmaknuti
vrti se
uvijek isti
''bum'' i ''tres'' ...

Jednog dana
um se trgne
i počne tragati
za višim smislom
i onda shvati
koliko god okrutna
karma je
prijatelj umu
nesuvislom ...

Pozvani za
svaku misao
za svaku
gestu i riječ ...
u meljaoni vremena
mjereni
konstantno je isti
''bum'' i ''tres'' ...